wentylacja i klimatyzacja

Inspekcji systemu klimatyzacji są bezpośrednio poświęcone dwie normy:
● PN-EN 15240:2007 – wentylacja budynków – Charakterystyka energetyczna budynków – Wytyczne dotyczące kontroli instalacji klimatyzacji;
● PN-EN 15239:2007 – wentylacja budynków – Charakterystyka energetyczna budynków – Wytyczne dotyczące kontroli instalacji wentylacji.

Punktem wyjścia jest definicja systemu wentylacji/klimatyzacji zapisana w wyżej wymienionych normach i tożsama z dyrektywą:
● „system klimatyzacji” – połączenie wszystkich elementów wymaganych dla zapewnienia procesów przeróbki powietrza dzięki którym kontrolowana jest temperatura (z możliwością jej obniżenia), w powiązaniu z kontrolą wentylacji, wilgotności i czystości powietrza; RYS 01c

Zatem zgodnie z powyższą definicją oraz wytycznymi norm europejskich proponowany zakres inspekcji to:
a) inspekcja stanu technicznego,
b) sprawdzenie strategii działania systemu,
c) wskazania dla użytkownika – wszystkie elementy kontrolowane pod kątem możliwości ograniczenia zużycia energii, ograniczenia emisji CO₂ i informacji dla użytkownika.

W tak rozumianym zakresie inspekcji można wymienić:
ad. a)
● szczelność instalacji klimatyzacji,
● stan izolacji cieplnych,
● czystość powierzchni wymiany ciepła,
● czystość mikrobiologiczną instalacji,
● sprawdzenie zużycia energii do napędu sprężarek, pomp, wentylatorów chłodzących skraplacze, itp.
ad. b)
● porównanie mocy urządzeń i aktualnego zapotrzebowania na energię chłodniczą,
● sprawdzenie schematów czasu działania systemu klimatyzacji,
● sprawdzenie nastaw i strategii układu automatycznej regulacji,
● sprawdzenie zasadności realizacji procesów obróbki powietrza,
● weryfikację parametrów obliczeniowych powietrza,
● sprawdzenie efektywności systemu wentylacji.
ad. c)
● uwagi na temat stanu technicznego instalacji i możliwych usprawnień,
● możliwości zastosowania alternatywnego źródła chłodu,
● wskazanie bardziej efektywnego systemu klimatyzacji,
● ocenę komfortu zapewnianego przez system klimatyzacji.

Nowoczesne dobrze izolowane domy z centralnym ogrzewaniem cierpią na braki świeżego  powietrza oraz nadmiar wilgoci.

Aktualne przepisy budowlane wymagają budowania domów wysoce energetycznych tzn. takich, które potrzebują mało energii, aby wytworzyć klimat dobry do mieszkania.

Przez powiększanie izolacji na ścianach, podłodze, stropie, montując okna z niskim współczynniku przenikania ciepła budujemy domy energooszczędne, czyli takie, które potrzebują mało energii, aby zapewnić dobry klimat w domu.  Lecz ciepło to nie wszystko…

W większości rozwiązań obudów urządzeń wentylacyjnych i klimatyzacyjnych, dostępnych na rynku, stosowane są duraluminiowe konstrukcje szkieletowe oraz ciężkie panele typu sandwich wykonane z blachy ocynkowanej w formie zamkniętej i wypełnionej materiałem termoizolacyjnym jak np. wełna mineralna. Najnowsze rozwiązanie opracowane przez inżynierów korporacjipozwoliło na zmniejszenie masy urządzenia nawet o 30%, wyeliminowało przecieki powietrza, a co za tym idzie doprowadziło do znacznego poprawienia bilansu energetycznego.

Musimy także dostarczyć do naszego domu powietrze. Wentylacja grawitacyjna jest mało skuteczna, więc dostarczamy powietrze poprzez wentylacje mechaniczną (rekuperację).

To m.in. dzięki niej możemy oszczędzić na ogrzewaniu, poprzez ograniczenie ucieczek ciepła poprzez wentylacje grawitacyjną.

System wentylacji z odzyskiem ciepła został zaprojektowany, aby całkowicie zmienić całe powietrze w naszym domu co najmniej raz na dwie godziny.

System wentylacji z odzyskiem ciepła to urządzenia wentylacyjne, które  odzyskuje  60-95% ciepła temperaturowego, zwykle utracone poprzez wentylacje grawitacyjną w tradycyjnym domu.  Urządzeniem odzyskującym ciepło jest rekuperator. Są różne rodzaje rekuperatorów oraz różne odzyski ciepła:

- 60 - 70% (krzyżowy)

- ok. 80% (obrotowe koła)

- 80 - 95% (przeciwprądowe).

Dzięki zastosowaniu wentylacji mechanicznej (rekuperacji) będziesz miał zawsze świeże i przefiltrowane powietrze w zewnątrz, które nie tylko jest czyste, ale także wstępnie ogrzane przez powietrze, które usuwamy z domu. Powietrze dostarczane przez rekuperator jest dużo łagodniejsze i polecane m.in. dla alergików.

Wszyscy użytkownicy urządzeń i instalacji chłodniczych oraz klimatyzacyjnych zawierających czynniki chłodnicze z grupy HCFC odczują problemy związanie z zapisanymi obostrzeniami zawartymi w Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2037/2000 w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (Dz.Urz. WE L 244 z 29.09.2000). Głównym problemem użytkowników w nadchodzących latach będą koszty związane z eksploatacją instalacji i urządzeń zawierające czynnik chłodniczy R22, którego w głównej mierze dotyczą obostrzenia. W niniejszym artykule przedstawione zostaną ścieżki rozwiązań wyeliminowania R22 z eksploatacji urządzeń klimatyzacyjnych, jakimi może pójść użytkownik urządzeń wykorzystujących ten czynnik chłodniczy. Omówione zostanie także zagadnienie wyeliminowania R22, jako element składowy szerszego tematu jakim jest modernizacja instalacji klimatyzacji pod kątem obniżenia jej energochłonności.

Przedstawione w artykule wszystkie proponowane rozwiązania oparte są na analizach dokonanych przez kadrę inżynierską Trane oraz na bazie wieloletnich doświadczeń. Firma  to ponad 120 lat działania w branży HVAC&R w produkcji i sprzedaży urządzeń oraz automatyki, serwisu i kompleksowego wykonywania instalacji chłodu.
Widząc długo wcześniej zbliżający się czas ograniczeń związanych z ww. rozporządzeniem, działy techniczne  opracowały również usystematyzowany program modernizacji i konwersji czynnika chłodniczego (reftofitu) wyprodukowanych przez siebie w przeszłości urządzeń z R22, który został szczegółowo omówiony w dalszej części artykułu.

Zagadnienia ochrony środowiska
W celu ochrony środowiska naturalnego Ziemi zostały podpisane na dzień dzisiejszy przez większość państw dwa protokoły, między innymi przez Polskę:
● Montrealski w 1987 r., celem jego jest ograniczenie stopnia niszczenia powłoki ozonowej, biorąc na celownik chlorowane fluoropochodne węglowodorów;
● Kyoto w 1997, celem którego jest zmniejszenie efektu cieplarnianego, biorąc na celownik emisje gazów cieplarnianych.

W wyniku Protokołu Montrealskiego, we wrześniu 2000 roku weszło w życie Rozporządzenie WE 2037/2000 (Dz. Urz. WE L 244 z 29.09.2000), zastępujące Rozporządzenie Rady Europejskiej EC Nr 3093/94 dotyczące substancji zubożających warstwę ozonową. Rozporządzenie to jest przyczynkiem obostrzeń, co do eksploatacji urządzeń z R22, jakie dotknie w najbliższych lata użytkowników.

Ważne daty dla użytkowników urządzeń z R22
W wyniku wejścia w życie rozporządzenia WE 2037/2000 dla użytkowników urządzeń z R22 ważne są następujące daty:
● zakaz stosowania pierwotnego (fabrycznie nowego) czynnika R22 do napełniania od 1 stycznia 2010 r. Jest możliwość stosowania tego czynnika tylko, jako pochodzącego z recyklingu – odzyskanego z instalacji po oczyszczeniu;
● zakaz używania odzyskiwanego czynnika R22 do napełniania od 1 stycznia 2015 r. Napełnianie urządzeń po tej dacie tym czynnikiem na terenie Unii Europejskiej będzie zakazane i nielegalne. Urządzenia klimatyzacyjne mogą pracować z R22 do pierwszej awarii, której usunięcie jest uwarunkowane uzupełnieniem czynnika – konieczność wycofania z eksploatacji z jego utylizacją.

Współczesne rozwiązania urządzeń klimatyzacyjnych są przedmiotem intensywnych badań mających za cel zmniejszenie zużycia energii. Stosowanie Europejskich Etykiet Energetycznych, które są zbiorem najważniejszych danych o urządzeniui pozwalają na łatwe porównanie kilku urządzeń z tej samej grupy (np. chłodziarek, klimatyzatorów), czy wprowadzenie w normie PN–EN 378 zaleceń dotyczących stosowania dla oceny urządzeń wskaźnika TEWI , są przykładem działań podjętych przez kraje UE, a skierowanych na ograniczenie zużycia energii i wpisujących się w obecny trend ochrony środowiska. Stąd wynikają aktualne tendencje w budowie oziębiaczy powietrza, klimatyzatorów, które dotyczą: intensyfikacji przepływu ciepła, zmniejszenia masy oziębiacza i klimatyzatora, zmniejszenia zużycia energii przez wentylator oraz doskonalenia systemów odszraniania. Jednak w wielu urządzeniach chłodniczych i pompach ciepła nadal stosuje się energochłonny system elektrycznego odszraniania oziębiaczy powietrza . Wynika to po części z przestarzałych propozycji firmowych, niewielkiej troski projektantów o koszty eksploatacji urządzeń, czy pomijanie stałej tendencji wzrostu cen energii elektrycznej. Najnowsze rozwiązania pozwalają na znaczne zmniejszenie zużycia energii na proces odszraniania, a tym samym na poprawę wskaźnika efektywności urządzenia (COP).

Odszranianie chłodnic powietrza następuje zawsze, gdy na ich powierzchni utworzy się warstwa szronu (lub lodu), a to ma miejsce, gdy temperatura ich powierzchni jest równa lub niższa od 0°C. W komorach chłodniczych para wodna wytrącająca się w postaci szronu na powierzchni wymiennika pochodzi z:
● przechowywanych produktów zawierających wodę,
● przedostaje się do pomieszczenia z powietrzem podczas załadunku czy rozładunku,
● przenikania przez izolowane cieplnie ściany pomieszczeń.

Dwie pierwsze przyczyny mają najczęściej największy wpływ na strumień masy pary wodnej. W powietrznych pompach ciepła źródłem wilgoci jest powietrze otaczające. W zależności od parametrów otoczenia, rodzaju i ilości przechowywanych produktów oraz warunków eksploatacji komory chłodniczej strumienie pary mogą rosnąć lub maleć. Oczywiście zależy to również od pór roku, okresów napływu ładunków, cyrkulacji towaru w chłodni. Ważne jest w tym przypadku trafne przewidywanie funkcji danej chłodni, czy będzie to chłodnia do przechowywania długotrwałego towaru czy chłodnia o dużej cyrkulacji towaru, czy też chłodnia przystosowana do szybkiego oziębiania dużej ilości produktów. Nasuwa się oczywiście pytanie, jakie będzie obciążenie mocą chłodniczą danej komory chłodniczej, czy klimatyzatora. Kolejnym elementem oceny musi być stosunek powierzchni Az oziębiaczy powietrza (chłodnic powietrza) do mocy chłodniczej φo, z którego wynika wielkość różnicy temperatury wrzenia to i w komorze tch. Ważne jest też to, że warstwa szronu istotnie pogarsza współczynnik przenikania ciepła k nowoczesnych wysokowydajnych oziębiaczy powietrza. Dobierając powierzchnie wymiany ciepła Az musimy jeszcze uwzględnić podziałkę żeber „t”. W przypadku małej podziałki żeber „t” cykle odszraniania muszą występować dużo częściej.
Reasumując, dobranie powierzchni oziębiacza powietrza wpływa w decydujący sposób na częstość cykli odszraniania. W zależności od przeznaczenia komory chłodnicy konieczne jest uwzględnienie:
● wielkości strumienia ciepła konwekcyjnego,
● wielkości strumienia masy pary wodnej.

Komory chłodnicze służące do oziębiania dużych mas „wilgotnych” produktów powinny pracować przy małych różnicach temperatur ∆t = 4–6 K przy podziałce użebrowania t > 7 mm. Komory przechowalnicze gdzie spodziewany jest stosunkowo mały strumień masowy szronu mogą mieć większe różnice temperatur ∆t > 8 K i podziałki użebrowania t ≈ 5 mm. Problemy znacznej różnicy obciążeń cieplnych oziębiaczy powietrza np.: w okresie letnim i zimowym najlepiej rozwiązać stosując kilka mniejszych oziębiaczy w komorze. Wpływa to również korzystnie na realizację procesu odszraniania obniżając obciążenie cieplne komór w tym okresie.

Instalacja klimatyzacyjna hali basenu powinna charakteryzować się parametrami wystarczającymi do wypełnienia wszystkich stawianych przed nią zadań. I tak:
- Strumień powietrza wentylacyjnego powinien zapewnić transport odpowiedniej ilości ciepła, potrzebnego do ogrzania hali basenu. Ogrzewanie powietrzne może pokrywać w części lub w całości straty statyczne hali. Korzystny jest duży udział układu klimatyzacji w ogrzewaniu hali basenu ze względu na jego dynamikę i precyzję sterowania.
- Strumień powietrza powinien zapewnić wyprowadzenie nadmiaru ciepła (np. spowodowanego zyskami ciepła od nasłonecznienia).
- Strumień suchego powietrza zewnętrznego powinien być wystarczający do asymilacji zysków wilgoci w hali basenu. W centralach klimatyzacyjnych wyposażonych w układ chłodniczy ze skraplaczem chłodzonym wodą lub z rewersyjną pompą ciepła należy uwzględnić wydajność osuszania układu chłodniczego. W centralach bez wymienionego wyżej wyposażenia należy w okresie lata przyjąć wyłącznie osuszanie poprzez wentylację powietrzem zewnętrznym.
- Strumień powietrza wentylacyjnego powinien być wystarczający do ujednolicenia warunków klimatycznych hali (określany ilością wymian powietrza w hali w ciągu godziny).
- Strumień powietrza nawiewanego do hali basenu powinien zapewnić wytworzenie kurtyny powietrznej wzdłuż okien, w celu zabezpieczenia ich wewnętrznych powierzchni przed kondensacją pary wodnej.
- Strumień powietrza zewnętrznego powinien zapewnić usunięcie zanieczyszczeń powietrza do poziomu poniżej NDS.
- Strumień powietrza zewnętrznego powinien być wystarczający ze względu na liczbę przebywających w pomieszczeniu osób.
- Wydajność cieplna nagrzewnicy powietrza powinna być wystarczająca dla pokrycia strat wentylacyjnych i przenikania.
- Wydajność układu chłodniczego powinna być wystarczająca dla usunięcia zbędnych zysków ciepła. Należy uwzględnić zapas mocy chłodniczej traconej w wyniku kondensacji pary wodnej w chłodnicy powietrza.

Dobór urządzeń klimakonwektorowych dla potrzeb wyłącznie chłodzenia pomieszczenia nie jest skomplikowany. Jeżeli zależy nam jedynie na utrzymaniu wymaganej temperatury w pomieszczeniu nie musimy zwracać większej uwagi na takie parametry pracy urządzenia jak dopuszczalna temperatura nawiewu, hałas emitowany przez urządzenie itd.
Dobór urządzeń klimakonwektorowych dla potrzeb klimatyzacji komfortu cieplnego w pomieszczeniu jest dużo bardziej złożony, jak mogłoby się to wydawać na pierwszy rzut oka.
Poniżej scharakteryzowane zostały parametry, na które należy zwrócić uwagę podczas doboru klimakonwektorów.

Bardzo istotny jest fakt, czy dostawca podaje moc jawną (sensible capacity), czy całkowitą urządzenia (total capacity) (większą nawet o kilkadziesiąt procent od mocy jawnej). Różnica pomiędzy mocą całkowitą urządzenia a jego mocą jawną jest moc utajona (latent capacity) będąca mocą konieczną do kondensacji pary wodnej zawartej w powietrzu poddawanemu obróbce. Udział mocy utajonej w całkowitej, uzależniony jest przede wszystkim od sposobu użytkowania pomieszczenia, a w szczególności od ilości emitowanej pary wodnej w pomieszczeniu.

Jest to parametr wynikowy, uzależniony od mocy chłodniczej urządzenia oraz strumienia objętości powietrza transportowanego przez urządzenie:

gdzie:
V - strumień objętości powietrza płynący przez wymiennik ciepła [m3/h],
ρ - gęstość właściwa powietrza [kg/m3],
Δh - różnica entalpii właściwej powietrza w pomieszczeniu (przed wymiennikiem ciepła) oraz powietrza nawiewanego do pomieszczenia (za wymiennikiem ciepła) [kJ/kg].

W zależności od potrzeb, klimakonwektor może być sterowany na różne sposoby. W przypadku małych systemów klimatyzacji często stosowanym rozwiązaniem jest montaż sterownika naściennego. Zlokalizowany jest on najczęściej w okolicach włącznika światła i daje możliwość dokonania podstawowych nastaw parametrów pracy urządzenia. W przypadku pojedynczych urządzeń możliwe jest również zastosowanie sterownika zdalnego, opartego na czujniku podczerwieni (tzw. „pilot”). Dla dużych systemów zawierających kilkadziesiąt lub kilkaset urządzeń klimatyzacyjnych warte rozważenia jest zcentralizowane zarządzanie układem za pomocą systemu BMS (Building Management System). Dzięki temu systemowi można w prosty sposób zarządzać dużymi grupami urządzeń dokonując z jednego miejsca w budynku nastaw w każdym z indywidualnych sterowników. W systemie sterowanym centralnie możliwe jest również zrezygnowanie ze sterowników indywidualnych. Pozbawia się wówczas użytkownika możliwości dokonania nastaw temperatury, bądź prędkości obrotowej wentylatora lub w sposób znaczący tą możliwość ogranicza.

Ze względu na najmniejsze, w porównaniu z konkurencyjnymi systemami wentylacyjnoklimatyzacyjnymi, wymaganiami dotyczącymi przestrzeni koniecznej do wykonania instalacji klimatyzacji układy oparte na klimakonwektorach są wyborem bardzo atrakcyjnym. Duży asortyment urządzeń na rynku pozwala na wybór klimakonwektora najlepiej dopasowanego do potrzeb użytkownika: naścienny, podokienny, kanałowy lub kasetonowy. Do niemal każdego rodzaju pomieszczenia odnaleźć można urządzenie, które zaspokoi potrzeby i oczekiwania. Pomimo podanych w poprzednich akapitach ograniczeń, jest to system bardzo elastyczny, który bez większych przeszkód zastosować można w budynkach istniejących (a w szczególności zabytkowych - objętych ochroną konserwatorską), podczas gdy zastosowanie systemu z pełną ilością powietrza wiązałoby się z bardzo poważną ingerencją w konstrukcję budynku. Jest to więc system warty rozważenia w każdej sytuacji.

Klimatyzator LG LIBERO SERIA E

Moc chłodnicza: 3,5 kW
Moc grzewcza: 4,0 kW
Do pomieszczeń o wielkości: 15-40 m2
Oszczędność energii (do 40%)
Wyposażony w system oczyszczania powietrza NEO-Plasma (7 filtrów)
Gwarancja: 2 lata

Charakterystyka:
Klimatyzator Art Cool Mirror to elegancki i przyciągający uwagę ekcent dekoracyjny dla każdej ściany.
Nowatorski system oczyszczania powietrza NEO-Plasma sprawia, że powietrze jest bardziej czyste i świerze, automatyczne oczyszczanie, prostota obsługi i wyjątkowy wygląd w jednym Wszytkie te cechy sprawiają, że klimatyzatory Art cool Mirror sprawdzają się doskonale w nowoczesnych wnętrzach biur, hoteli mieszkas lub restauracji restauracji. Klimatyzator złożony jest z - jednostki wewnętrznej (parownik) umieszczanej na ścianie pomieszczenia oraz zewnętrznej (skraplacz), moocowanej na zewnątrz pomieszczenia.? Zastosowany czynnik chłodniczy (ekologiczny) oraz innowacyjny wymiennik, gwarantują doskonałą wymianę ciepła. Firma LG jako jedn z najbardziej uznanych na polskim rynku gwarantuje wysoką jakość i innowacyjność oferowanych produktów. Wygodna kontrola pilotem na podczerwień pozwala na programowanie parametrów urządzenia. Klimatyzatory LG posiadają duże możliwości ustawień komfortu pracy, np. programowalny timer, automatyczna wentylacja, praca nocna. Wszystkie te cechy zamkniete w niewielkich wymiarów urządzeniach.Dostępne funkcje:
? Kompatybilny z inwerterowymi systemami Multi. Monitoring i rozwiązywanie problemów przy użyciu smart phone. System oczyszczania powietrza NEO Plasma. Potrójny filtr. Automatyczne oczyszczanie. Funkcja Jet Cool. Funkcja Auto Swing .3-stronny wypływ powietrza . Rozprowadzanie powietrza góra-dół . 4-stronny wypływ powietrza . Automatyczna zmiana trybu pracy. Zdrowe osuszanie.Funkcja gorącego startu. Antykorozyjne złote lamele.Automatyczny restart. Automatyczny tryb snu.  24-godzinne programowanie ON/OFF . Bezprzewodowy pilot

System oczyszczania powietrza NEO Plasma :

1. Filtr wstępny
Antybaktryjny filtr wstępny usuwa duży kurz, pleśń i kurz z pościeli.
2. Filtr plazmowy
Opracowany przez LG plazmowy system oczyszczania powietrza usuwa nie tylko mikroskopijnej wielkości zanieczyszczenia i kurz, ale również domowe roztocza, pyłki i sierść zwierząt aby zapobiec chorobom alergicznym takim jak astma.
3. Filtr węglowy Nano
Filtr węglowy o rozmiarze nano wyłapuje cząsteczki zapachowe i całkowicie usuwa nieprzyjemne zapachy z pomieszczenia stwarzając przyjemne środowisko.
4. Potrójny filtr
Potrójny filtr składa się trzech filtrów, które redukują symptomy obecności licznych związków organicznych, w tym formaldehydu. Dodatkowo usuwane są tu nieprzyjemne zapachy, dzięki czemu warunki przebywania w pomieszczeniu stają się komfortowe.
5. Filtr antyalergiczny
Filtr jest wzbogacony enzymami neutralizującymi alergeny, apatytem oraz organicznymi i nieorganicznymi związkami chemicznymi. Po przejściu powietrza przez filtr, zostaje ono skutecznie oczyszczone z czynników wywołujących alergie.
6. Filtr Nano Bio Fusion Filtr Nano Bio Fusion umożliwia bioenzymom o rozmiarze cząsteczki nano

Funkcja Jet Cool: Funkcja Jet Cool wydmuchuje chłodny strumień powietrza do pomieszczenia przez 30 minut do chwili osiągnięcia zadanej temperatury w pomieszczeniu.
Automatyczne oczyszczanie: Przykry zapach z urządzenia spowodowany jest pleśnią osadzająca się w wymienniku ciepła. Po wyłączeniu klimatyzatora, pozostają w nim skropliny. w wilgotnym poiemniku parownika będą gromadziły się pleśń i bakterie.Funkcja automatycznego oczyszczania osusza mokry wymiennik zapobiega tym samym rozwojowi bakterii i pleśni, przykrym zapachom i oszczędzając nasz czas potrzebny na częste mycie klimatyzatora. Krok 1. Nawiewane delikatnie i cicho powietrze osusza parownik i usuwa pozostałą wilgoć. Kiedy uruchomisz funkcję “Auto Clean”, funkcjaautomatycznego czyszczenia uruchamia się pozakończeniu funkcji chłodzącej. Krok 2. Całkowicie usuwa jeszcze raz źródło pleśni za pomocą systemu Neo-Plasma. W ciągu 30 minut funkcja “Auto Clean” osusza wewnętrzne części klimatyzatora.

Parametry techniczne:

Wibracje są siłą i ich rozprzestrzenianie się może być skutecznie redukowane poprzez zastosowanie przeciwnej siły. Można w tym celu wykorzystać sprężysty materiał, który przy stałym obciążeniu odkształca się i staje się częścią opartego na nim układu o określonej częstotliwości własnej. Gdy częstotliwość własna tego układu jest niższa od częstotliwości drgań opartej na nim maszyny, chillerów, klimatyzatorów, każdy cykl siły wibracyjnej jest tłumiony siłą przeciwnej fazy powracającej ze sprężystego materiału. Wówczas efektywność izolacji jest funkcją przesunięcia powracającego cyklu w chwili zderzenia przeciwnych faz.
Najłatwiej to wyjaśnić przedstawiając każdy cykl jako osobne uderzenie, które prowadzi do dynamicznego ugięcia izolatora. Gdy wyczerpie się siła uderzenia, izolator powraca do pozycji wyjściowej z właściwą sobie częstotliwością. Ponieważ ta częstotliwość jest niższa od częstotliwości uderzeń, izolator nie zdąży całkowicie wrócić do pozycji wyjściowej przed następnym uderzeniem i wciąż posiada energię niezbędną do powrotu do stanu równowagi. Dystans, który pozostał do pozycji wyjściowej określa ilość energii, która pozwoli wytłumić następne uderzenie. Dlatego też, im większy jest stosunek niepożądanej częstotliwości do naturalnej częstotliwości, tym bardziej wydajna jest izolacja, która podlega zmniejszającym się odbiciom. Oczywiste jest, że każdy prawdziwie sprężysty materiał, dający się ugiąć statycznie, pozwoli uzyskać wymagane rezultaty w granicach swojej sprężystości.

Rys. 1. Wykres przedstawia ugięcie statyczne wymagane dla uzyskania określonej skuteczności izolacji

Rozważamy wibracje przede wszystkim jako siły i skupiamy się na zdolności tych sił do poruszenia bezwładnej masy maszyny i konstrukcji, na której się ona opiera. Niepożądaną częstotliwość maszyny fd można łatwo określić za pomocą pomiarów bądź w oparciu o znane specyfikacje eksploatacyjne urządzenia. Zwykle najniższa wartość prędkości obrotowej występująca w systemie wyznacza niepożądaną częstotliwość.
Naturalna częstotliwość f_n maszyny, czy klimatyzatora ustawionej na sprężystym materiale jest funkcją ugięcia statycznego sprężystego materiału przy danym obciążeniu. Dla celów praktycznych częstotliwość naturalną określa się wzorem:

gdzie d oznacza ugięcie statyczne mierzone w calach.
Stosunek f_d/f_n określa wydajność izolacji według następującego wzoru:

Procent skuteczności izolacji jest miarą spadku amplitudy przenoszonych drgań mechanicznych.

Materiały
Po określeniu potrzebnego ugięcia statycznego, wybiera się materiał izolacyjny. Istnieje szereg materiałów, które są zalecane jako izolatory antywibracyjne. Należą do nich powszechnie akceptowane sprężyny ze stali oraz elastomery. Spełniają one wymogi opisane w niniejszym artykule.
Izolator montowany pod klimatyzatoremmusi przede wszystkim cechować się znaczną sprężystością, to znaczy, musi powracać do stanu wyjściowego, po usunięciu sił i obciążeń. Przy obciążeniach nie przekraczających granicy sprężystości, materiał powinien cechować się wysoką trwałością. Te i inne czynniki dotyczące materiałów izolacyjnych oraz ich zastosowań są graficznie zaprezentowane na rys. 2.
Masa bezwładnościowa
Masa bezwładnościowa jest powszechnie wykorzystywana w celu ograniczania ruchu urządzenia w momencie powstania rezonansu oraz przy normalnych prędkościach eksploatacyjnych.
Wszystkie części, z wyjątkiem tych, które się poruszają, są bezwładne. Ich bezwładność może być zwiększona poprzez zamocowanie urządzenia na betonowej płycie, która z kolei jest zamontowana na izolatorach. Taka płyta posiada masę, która musi być wprawiona w ruch przez niewyważone siły powstające np. w urządzeniach tłokowych czy wentylatorach wysokoobrotowych.
Masa bezwładnościowa nie tylko stabilizuje urządzenie, ale pomaga też w rozpraszaniu niektórych sił, zanim dotrą one do izolatorów i elementów konstrukcyjnych. Mogłoby się więc wydawać, że warto zwiększać masę bezwładnościową wszystkich izolowanych instalacji. Nie jest to jednak możliwe i potrzebne w każdym przypadku. Często bezwładność urządzenia jest tak duża w porównaniu z niewyważonymi elementami ruchomymi, że nie trzeba jej zwiększać.
Podstawowym wymogiem jest to, aby wszystkie podzespoły, a zwłaszcza człony napędzające i napędzane, były usztywnione i wyosiowane. Betonowa płyta może lepiej nadawać się do tego celu, niż złożona podstawa ze stali konstrukcyjnej. Trzeba jednak pamiętać, że w przypadku instalacji na wyższych piętrach masa urządzeń powinna być jak najmniejsza, aby uniknąć nadmiernego obciążenia stropów i ich ugięcia.
W tabeli 2 przedstawiono zalecane zastosowania i masy płyt bezwładnościowych.

Rys. 4. Krzywe przenoszenia drgań bez tłumienia (z rezonansem) i z tłumieniem

Jednym z podstawowych parametrów komfortu cieplnego oprócz temperatury której utrzymanie zapewnia klimatyzacja, jest wilgotność względna powietrza. Utrzymanie jej na właściwym poziomie przy równoczesnym zachowaniu pozostałych warunków komfortu cieplnego jest czynnikiem absolutnie niezbędnym dla dobrego samopoczucia i zdrowia ludzi. Zbyt wysoka wilgotność powietrza może sprzyjać także rozwojowi pleśni i grzybów oraz przyspieszać korozję metali.
Rozwój nowych technologii również pociąga za sobą coraz większe wymagania odnośnie utrzymania odpowiednich parametrów powietrza w pomieszczeniu (np. wilgotność względna rzędu 5%).
Proces uzdatniania powietrza prowadzący do obniżenia jego wilgotności bezwzględnej nazywa się osuszaniem. Klimatyzatory zapewniają możliwość obniżenia wilgotności do poziomu ok 35-40%.  Pozbawienie powietrza wilgoci może być realizowane dzięki zastosowaniu dwóch zasadniczych metod: ochładzanie powietrza na skutek kontaktu z zimnym czynnikiem chłodzącym o temperaturze poniżej punktu rosy powietrza (metoda kondensacyjna) oraz druga metoda (sorpcyjna) polegająca na absorpcji pary wodnej z powietrza poprzez higroskopijne materiały stałe (silikażele) lub higroskopijne roztwory soli.
Dla pomieszczeń wymagających małych wydajności osuszania (cechujących się małymi zyskami wilgoci) przeznaczone są przenośne urządzenia osuszające.
W naszej ofercie znajdują się klimatyzatory, kondensacyjne osuszacze powietrza L. Dwa typy w zależności od przeznaczenia to osuszacze przemysłowe - oraz osuszacz domowo-biurowy.
Urządzenia te pozwalają na obniżenie wilgotności w piwnicach, magazynach, pomieszczeniach mieszkalnych i halach, które uległy zalaniu na wskutek awarii lub powodzi. Osuszacze zbudowane są jak typowe sprężarkowe układy chłodnicze. Składają się więc z: sprężarki (rotacyjnej lub tłokowej w zależności od modelu), parowacza, skraplacza oraz elementu rozprężnego - kapilary. Elementy połączone są przewodami tworząc obieg zamknięty, w którym krąży czynnik chłodniczy. W obiegu chłodniczym  czynnikiem chłodniczym jest mieszanina zeotropowa należąca do grupy HFC - R 407C. Jest ona zamiennikiem R 22 i jest substancją przyjazną dla środowiska naturalnego (zerowa wartość współczynnika ODP i niska wartość GWP). W modelu  stosowany jest czynnik R 134a, który również jest zamiennikiem R 22 pochodzącym z grupy HFC (cechuje się wysoką wartością współczynnika wydajności chłodniczej).

Zasada działania urządzeń jest prosta. Powietrze zassane z pomieszczenia ochładza się na parowaczu, gdzie następuje wykroplenie pary wodnej zawartej w powietrzu, a następnie zostaje ponownie podgrzane w skraplaczu. Wszystkie modele są standardowo wyposażone w pojemniki zbierające skroploną parę wodną. Istnieje także możliwość podłączenia pompki skroplin. Z uwagi na to, że wydajność cieplna skraplacza jest większa od wydajności chłodniczej parowacza, następuje także pewne podgrzanie powietrza w pomieszczeniu.
Wydajność osuszania urządzeń jest zależna od parametrów powietrza wewnętrznego. Dla typoszeregu osuszaczy przy temperaturze powietrza 30^oC na wejściu do wymiennika i wilgotności względnej 80% uzyskuje się wydajności w zakresie 20÷88 [l/24h].
Minimalna temperatura pracy wynosi 5^oC i jest uwarunkowana minimalną temperaturą powierzchni ścianki chłodnicy, przy której nie powinno nastąpić oszronienie powierzchni wymiennika.
Osuszacz  posiada: wbudowany elektroniczny system kontrolno-pomiarowy (wbudowany higrostat, elektroniczny termostat przeciwzamrożeniowy, diodę LED poziomu napełnienia zbiornika), filtr powietrza, itp.
Przemysłowe osuszacze powietrza  cechuje: możliwość podłączenia higrostatu, wbudowany licznik czasu pracy, system filtracji powietrza, system rozmrożeniowy z zabezpieczeniem pracy sprężarki, kontrola poziomu napełnienia zbiornika.

Potrzeba klimatyzacji związana jest z istnieniem budynków lub pojedynczych pomieszczeń, które chronią człowieka przed niekorzystnymi wpływami klimatycznymi, a jednocześnie stwarzają warunki pogarszania się właściwości powietrza wewnętrznego. Zadaniem klimatyzacji jest zachowanie w pomieszczeniu odpowiednich parametrów powietrza kształtujących komfort cieplny. Przejawem warunków odbiegających od komfortu jest wrażenie duszności, suchość powietrza, nieodpowiednia temperatura, itd. Następstwem tego są bóle i zawroty głowy, znużenie, senność, podrażnienie oczu, śluzówek nosa i gardła. Zjawisko to znane jest jako syndrom chorego budynku (Sick Syndrom Building - SSB) i jest obserwowane głównie w budynkach hermetycznych, w których istotną rolę odgrywają działania oszczędnych systemów i niewłaściwe założenia projektowe.
Coraz większe zainteresowanie klimatyzacją wynika z rosnącej świadomości o niezaprzeczalnych korzyściach z jej stosowania, a także z coraz wyższego poziomu technicznego urządzeń klimatyzacyjnych dostępnych na rynku w Polsce. Daje to możliwość optymalnego rozwiązania nawet bardzo wyrafinowanych problemów związanych z klimatyzacją obiektów i pomieszczeń o najbardziej zróżnicowanych parametrach użytkowych. Klimatyzatory w okresie letnim nie tylko schładzają pomieszczenie, ale również usuwają z powietrza nadmiar wilgoci. W okresach przejściowych lato/jesień, zima/wiosna dzięki zastosowaniu pompy ciepła można dogrzewać pomieszczenia.
Zmienne warunki klimatyczne sprawiają, że coraz częściej sięgamy do klimatyzatorów w celu poprawy komfortu cieplnego w pomieszczeniach.  System PUMY-P125YMA z R-converterem jest systemem łączącym w sobie układ VRF-City Multi Mitsubishi Electric z jednostkami wewnętrznymi od splitów serii M. Zastosowanie tanich urządzeń wewnętrznych znacznie obniża koszty układu City Multi oraz podwyższa komfort klimatyzowanych pomieszczeń. Jednostki wewnętrzne są znacznie cichsze od ich odpowiedników układu City Multi.

Wspólna praca dwóch różnych systemów klimatyzacyjnych możliwa jest dzięki zastosowaniu R-convertera. Jest to urządzenie umożliwiające kompatybilność między urządzeniami systemu cyfrowego i analogowego. Zmienia on analogowy sygnał sterowniczy splitów na cyfrowy sygnał sieci M-Net City Multi oraz wyposaża układ freonowy splitów w cyfrowo sterowane zawory.